Συγκαλείται, στις 8 Φεβρουαρίου 2017  (μετΑ την αναβολή από την 26-1-2017), η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, προκειμένου τα μέλη της, να καταλήξουν σε πόρισμα επί των ζητημάτων που έχουν τεθεί. Συγκεκριμένα, οι εισηγητές της επέκτασης του ορίου ηλικίας φαίνεται ότι διαθέτουν ισχυρά, συνταγματικά ερείσματα, εκτός από την προφανή ηθική υποχρέωση που έχουν έναντι της κοινωνίας και των κοινωνικών ομάδων που είδαν τα δικά τους όρια ηλικίας για συνταξιοδότηση να αυξάνονται στο σύνολό τους. 
Το ίδιο το Σύνταγμα παρέχει εγγυήσεις για τη Δικαστική Εξουσία, με διατάξεις, που περιέχουν θεμελιώδεις αρχές, ιδίως τις αρχές της προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας και της ισοβιότητας.
Η αρχή της ισοβιότητας θεσπίζεται με την παρ. 1 του άρθ. 88 Συντ. και εξειδικεύεται με την παρ. 5 του ιδίου άρθρου.
α) Ο Συντακτικός νομοθέτης αντιλαμβάνεται την έννοια της ισοβιότητας, όχι μόνο με τη στενή του όρου έννοια, δηλαδή σε αντιδιαστολή προς τον όρο «μόνιμος» που χρησιμοποιεί στο άρθ. 103 παρ. 4 του Συντάγματος για τους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά και κατά την κυριολεξία της έννοιας της ισοβιότητας.

Ειδικά δε, η συνταγματική πρόνοια διατήρησης των ορίων ηλικίας που ελήφθη το 1975, είχε συγκεκριμένη στόχευση την εκκαθάριση της δικαιοσύνης από τα σταγονίδια της χούντας. Σήμερα φυσικά αυτή η ανάγκη δεν υφίσταται. Πριν από αυτή την δημοκρατικά υπαγορευμένη αναγκαιότητα, ο συντακτικός νομοθέτης αντιλαμβάνεται διαχρονικά τον όρο  «ισόβιοι».
Το γεγονός αυτό, ότι δηλαδή ο συντακτικός νομοθέτης αντιλαμβάνεται διαχρονικά τον όρο «ισόβιοι» κατά κυριολεξία αποδεικνύεται από το ότι με τα Συντάγματα του 1844 και 1864 καθιερώθηκε η δικαστική ισοβιότητα, χωρίς να προβλέπεται ρητά όριο ηλικίας αποχώρησης από την υπηρεσία. Επίσης, στο Σύνταγμα του 1911, η ηλικία αποχώρησης των Ανώτατων Δικαστών ήταν το 75ο έτος, όταν το προσδόκιμο ζωής ήταν πολύ μικρότερο και συνεπώς ταυτιζόταν με την κατά κυριολεξία ισοβιότητα, διότι εκάλυπτε το τότε προσδόκιμο ζωής και επίσης στο Σύνταγμα του 1952, το 70ο έτος, όριο που επίσης ήταν πολύ κοντά στο τότε προσδόκιμο ζωής.

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης “Θάλασσα κλύζει πάντα τα’ ανθρώπων κακά”, Ευρυπίδης Η ιστορία του ελληνισμού είναι συνυφασμένη με τη θάλασσα αλλά οι τελευταίες ελληνικές κυβερνήσεις φαίνεται να την αντιπαθούν και έχουν αφήσει του Κύπριους, τους Ισραηλινούς και τους Αιγύπτιους να κολυμπούν μόνοι τους στην Ανατολική Μεσόγειο. Το φάντασμα της ΑΟΖ θα στοιχειώσει, εάν δεν ξυπνήσουμε σύντομα. Ακούγεται μονότονο αλλά διαπεραστικό. Η παγκόσμια κοινότητα ασχολείται, με αυξανόμενο ενδιαφέρον, με το θέμα της ΑΟΖ, αλλά εμείς συνεχίζουμε να κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου. Όχι μόνο δεν ξυπνήσαμε μετά την ηρωική ανακήρυξη της Κυπριακής ΑΟΖ, το 2014, από τον αείμνηστο Τάσσο Παπαδόπουλο, αλλά αντιθέτως η τότε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας (Καραμανλής-Μπακογιάννη) την πολέμησε. Ο Σουλτάνος ακόμα δεν μπορεί να χωνέψει πως τον ενέπαιξε ο τότε Πρόεδρος της Κύπρου, αλλά όταν ξύπνησε αποφάσισε να μην προφέρει τη λέξη ΑΟΖ ιδιαίτερα με την Ελλάδα και να αναφέρεται μόνο στην υφαλοκρηπίδα. Είναι τραγικό ότι υπάρχουν ακόμα Έλληνες που συμφωνούν μαζί του και συζητούν για υφαλοκρηπίδα, χωρίς να αντιλαμβάνονται την ζημιά που προκαλούν ισχυριζόμενοι ότι η μοναδική διαφορά μας με τους γείτονες μας είναι νομικού χαρακτήρα και αφορά μόνο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Βέβαια, σε αυτό το θέμα ήμασταν λίγο άτυχοι , διότι στην Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, όταν δημιουργήθηκε η ΑΟΖ, υπήρξε μια σοβαρή συζήτηση ότι η έννοια της ΑΟΖ έχει πλέον ξεπεράσει την έννοια της υφαλοκρηπίδας. Η πρωτοβουλία ανήκε σε κράτη της Λατινικής Αμερικής αλλά δυστυχώς στη ψηφοφορία που ακολούθησε η πρόταση δεν εγκρίθηκε και έτσι παρέμεινε και η υφαλοκρηπίδα στην UNCLOS. Στις δύσκολες και τραγικές αυτές στιγμές, ήρθε η ώρα να ορθώσουμε το ανάστημά μας. Κοιτάξτε πως ενεργούν τα νησιά της Καραϊβικής, που δεν διαθέτουν τον δικό μας θαλάσσιο πλούτο. Κοιτάξτε τις επεκτατικές τάσεις της Κίνας, που προσπαθεί με δεκάδες τεχνάσματα να αυξήσει την έκταση της ΑΟΖ της. Κοιτάξτε την προσπάθεια που κάνουν οι μεγάλες δυνάμεις για την εξερεύνηση του θαλάσσιου πλούτου της Αρκτικής. Φωνάξτε τους Νορβηγούς, τους Ρώσους και τους Αμερικανούς να επενδύσουν σε μια από πιο ιστορικές θάλασσες της υφηλίου, που διαθέτει για αιώνες τώρα έναν ορυκτό πλούτο που σίγουρα οι Αθηναίοι του Περικλή δεν θα άφηναν ανεκμετάλλευτο! Οι αριθμοί αυτή τη στιγμή δεν έχουν αξία, αλλά επιτέλους πρέπει να αρχίσουμε την εξερεύνηση των υδρογονανθράκων μας. Έχουμε ήδη χάσει μια δεκαετία. Δεν χρειάζεται να χάσουμε και άλλη. Η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι η χειρότερη και η πιο επικίνδυνη μετά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. Το «Βυθίσατε το Χώρα» και η κρίση των Ιμίων δεν συγκρίνονται και πολύ φοβούμαι ότι η τραγική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας δεν μας επιτρέπει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος. Ήδη ο Σουλτάνος ζητεί να ξεκινήσει μια από μηδενική βάση συζήτηση των διμερών σχέσεων των δυο κρατών. Σε ένα από τα καλύτερα άρθρα που έχω διαβάσει, την τελευταία δεκαετία, ο καθηγητής Κωνσταντίνος Σοφούλης με ένα τίτλο «Μήπως Είμαστε Έθνος γελοίο;» προσπαθεί, μεταξύ άλλων, να μας πείσει πόσο κρίσιμη είναι αυτή την περίοδο η σχέση μας με το Ισραήλ. Σε κάποιο σημείο του άρθρου του αναφέρει Και όμως, έχουμε ένα δίδυμο αδελφό. Είναι το Ισραήλ που έστησε το νέο κράτος του ύστερα από αιώνες εξευτελιστικής περιπλάνησης όπως εμείς ύστερα από αιώνες ατελούς εθνότητας. Αλλά και αν αποφύγουμε αυτόν το εξαίσιο φυλετικό μύθο, πάλι το Ισραήλ παραμένει χώρα αδελφού έθνους από μια άλλη περισσότερο πεζή άποψη. Και οι δυο μας είμαστε μικροί το δέμας αλλά κατέχουμε εξαιρετικά «οικόπεδα» από γεωπολιτική άποψη στην αιώνια μπαρουτοθήκη της Μεσογείου. Μέχρις εδώ, όμως, οι συγγένειες. Γιατί αν μιλήσουμε για την ικανότητα αξιοποίησης της γεωπολιτικής μας προίκας, το μεν Ισραήλ αποδείχνεται σοβαρός διαχειριστής, ενώ εμείς παραμένουμε γελοίοι στον «αναδελφισμό» μας. Στη συνέχεια σημειώνει: «Εμείς αφού φαγωθήκαμε επανειλημμένα μεταξύ μας, αφού καήκαμε σε τρείς εμφύλιους και τέσσερες χρεοκοπίες, ξαναφαλίραμε για καλά αυτή τη φορά και επιμένουμε να φαλίρουμε μέσα στο ήδη φαλιμέντο μας. Ιστορική πρωτοτυπία.Το συνάδελφο έθνος, αντίθετα, έφτιαξε το κράτος του με τα καλλίτερα υλικά του παγκόσμιου εβραϊσμού και οργάνωσε μια στρατευμένη κοινωνία που αντιστέκεται πετυχημένα στην αραβική και μουσουλμανική λαοθάλασσα σε πείσμα όλων των στατιστικών αριθμών. Το μυστικό της επιτυχίας του είναι ένα και μοναδικό: Έστησε το κράτος του όχι με τους καθημαγμένους ομοεθνείς τους που ζούσαν στην παλιά πατρίδα, αλλά με ότι καλλίτερο είχε να επιδείξει το έθνος τους σε ολόκληρο τον πλανήτη. ‘Έφτιαξαν έτσι έναν καινούργιο και απαστράπτοντα εβραϊκό πολιτισμό που επιβιώνει και αναπτύσσεται με υπερηφάνεια.» Και καταλήγει: «Σκέφτομαι. Μήπως αξίζει να επιχειρήσουμε έστω και τώρα, που φαίνεται ότι είναι αργά, να μιμηθούμε το Ισραηλίτικο παράδειγμα; Έχουμε άραγε το δικαίωμα να ονειρευτούμε μια νέα Φιλική Εταιρεία που θα μαγνητίσει την παγκόσμια ακμάζουσα διασπορά μας να βάλει γερή πλάτη στο ξαναχτίσιμο της εθνικής μας πατρίδας; Μπορεί να υπάρξουν πολιτικοί μας που θα μετέτρεπαν ένα τέτοιο όραμα σε σχέδιο δράσης; Ίσως αυτή είναι τελευταία ευκαιρία για να αποφύγουμε την οριστική γελοιοποίηση μας ως έθνος. Κι ας σημειώσουμε, όταν άπαξ γελοιοποιηθείς η γελοιοποίηση δεν έχει τέλος.» Πηγή: Η ΑΟΖ της Ελλάδας και ο Ντόναλντ Τραμπ: Θα αλλάξει τη θέση των ΗΠΑ ο νέος Πρόεδρος; http://mignatiou.com/2017/02/i-aoz-tis-elladas-ke-o-ntonalnt-tramp-tha-allaxi-ti-thesi-ton-ipa-o-neos-proedros/

Αθήνα Την αγανάκτησή τους για το νέο ασφαλιστικό και φορολογικό σύστημα, «που με αυταρχισμό δημεύει το εισόδημα του επιστημονικού κόσμου και τινάζει στον αέρα τις συντάξεις του» και την αγωνία τους για το μέλλον τους εξέφρασαν δεκάδες γιατροί, πρόεδροι Ιατρικών Συλλόγων, Επιστημονικών Ενώσεων και Επαγγελματικών Φορέων που συμμετείχαν στην πανιατρική συγκέντρωση -ημερίδα του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, με θέμα «ασφαλιστικός -φορολογικός νόμος ,οι συνέπειές του για τους γιατρούς». «Κηδεία των Ελλήνων γιατρών και επιστημόνων», αναγραφόταν στο φέρετρο που είχε τοποθετηθεί μέσα στην αίθουσα που διεξαγόταν η ημερίδα. Σε φορτισμένη ατμόσφαιρα, οι γιατροί έκαναν λόγο για «δήμευση του εισοδήματος του επιστημονικού κόσμου», υποστηρίζοντας ότι «ο νέος νόμος οδηγεί στην επαγγελματική εξόντωση και στην οικονομική εξαθλίωση, τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους συνταξιούχους, ενώ συγχρόνως απειλεί την βιωσιμότητα των ασφαλιστικών ταμείων και υποθηκεύει το μέλλον των επόμενων γενεών».

Από τους 14 τελευταίους πρωθυπουργούς της Βρετανίας εκτός των Ουίνστον Τσώρτσιλ, Τζέιμς Γκάλαχαν και Τζον Μέιτζορ που δεν είχαν πάει πανεπιστήμιο, τον Νέβιλ Τσέιμπερλεν που είχε πάει στο Μέιτζορ Σάιενς Κόλετζ του Μπίρμινχαμ και τον Γκόρντον Μπράουν που αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, οι υπόλοιποι εννέα ήταν απόφοιτοι της Οξφόρδης. Ένα εντυπωσιακό ρεκόρ που κάνει την Οξφόρδη να ακούγεται σαν το πανεπιστήμιο του δεξιού κατεστημένου. Όσο όμως η Οξφόρδη είναι σχολείο του Άνθονι Ίντεν και του Χάρολντ Μακ Μίλαν είναι του Ιντιπέντεντ Λεφτ και του σοσιαλιστή καθηγητή πολιτικής θεωρίαςΤζ. Ντ. Ειτζ Κόουλ, που δίδαξε από το 1944 μέχρι το 1957. Η Οξφόρδη στελέχωνε και τις δύο πλευρές του πολιτικού φάσματος. Σαν ένα γινγ και γιανγκ που συγκρατούσε την Βρετανία όταν πήγαινε να γίνει καπιταλιστική ζούγκλα ή σοσιαλιστικό χάος. Ο Γιουκλίντ Τσακαλώτος που από ντύσιμο και συμπεριφορά θα ήταν κάτι πολύ κοινό στην Οξφόρδη στην Ελλάδα είναι αυτό που στα αγγλικά λέγεται rare bird. Το οποίο μπορεί να σημαίνει «ασυνήθιστος άνθρωπος» ή «άνθρωπος με σπάνια ταλέντα». Μέχρι στιγμής έχει αποδείξει ότι είναι το πρώτο. Με το τσίρκο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία ακόμα και αν υπήρχε περίπτωση είναι απίθανο να αποδείξει ότι είναι και το δεύτερο. Κάτι που το καταλαβαίνει. Και φαίνεται όλο και περισσότερο στον τρόπο που αντιδράει. Για δύο χρόνια ο Γιουκλίντ Τσακαλώτος συνεργάστηκε με καιροσκόπους, προβληματικούς ή το απόλυτο attention whore που λεγόταν Γιάννης Βαρουφάκης. Έγινε σάκος του μποξ κάθε Ευρωπαίου πολιτικού και functionary προσπαθώντας να δικαιολογήσει αποφάσεις όπως το επίδομα στους συνταξιούχους. Έπαιρνε εντολές από τον Αλέξη Τσίπρα, που η μόρφωση του επιτρέπει να παραγγείλει από ξενόγλωσσο κατάλογο μόνο με table d’ hote. Από άρνηση της πραγματικότητας, φιλοδοξία ή όλα τα ανωτέρω υποτάχτηκε σε όλα. Κάποια στιγμή όμως ήταν αναπόφευκτο να καταλάβει ότι περιστοιχιζόταν από χάρτινες τίγρεις. Για τις οποίες σκοπός ήταν η επιβίωση τους. Η στιγμή που στην συνεδρίαση της Τρίτης κοίταξε το προεδρείο και κατάλαβε ότι τον λόγο δίνει ή παίρνει ο αγλαός Νίκος Βούτσης, που η αντίληψη του decorum είναι να τρώει cheesecake στα έδρανα. Υπάρχουν κάποιες στιγμές που ακόμα και ο μεγαλύτερος επαναστάτης της Οξφόρδης λυγάει. Το cheesecake στις συνεδριάσεις της Βουλής είναι μία από αυτές. Ιδιαίτερα αν ο σύντροφος το τρώει με πλαστικό κουταλάκι. Νομίζω ότι ο Τσακαλώτος αντιλαμβάνεται ότι για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι «χθεσινά νέα». Ότι για την θέση του σαν διαπραγματευτή προετοιμάζεται ο Γιώργος Χουλιαράκης. Έμπιστος του Γιάννη Δραγασάκη που προβάλλεται ήδη σαν ο άνθρωπος που κάνει όλη την δουλειά στις διαπραγματεύσεις. Νομίζω ότι ο Τσακαλώτος δεν πρόκειται να κινηθεί από αυτή αλλά στην περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ θα πάρει κάτω από 20% τον βλέπω να εμφανίζεται σαν η αριστερή συνείδηση του κινήματος. Κάτι σαν τον Μάρκο Αντώνιο για την ρωμαϊκή δημοκρατία στην κηδεία του Καίσαρα. Θα είναι και the finest hour ενός αριστερού της Οξφόρδης που είχε τόση δουλειά να βρίσκεται στον ΣΥΡΙΖΑ όσο ο Υδραίος στρατηγός την Λάρισα στο ποίημα του Εγγονόπουλου.

«Ο Μητσοτάκης δεν μπήκε στην Μόρια γιατί μπορεί να σιχαινόταν». Αυτό ειπώθηκε στη δημόσια ΕΡΤ από κάποια κυρία που αυτοπροσδιορίζεται ως …δημοσιογράφος. Αυτή η ΕΡΤ πρέπει να κλείσει. Αυτή την ΕΡΤ δεν μπορεί να την πληρώνει ο ελληνικός λαός. Ήμουν από εκείνους που είχαν αντιταχτεί στο «μαύρο στην ΕΡΤ» του Αντώνη Σαμαρά. Θεωρούσα και εξακολουθώ να θεωρώ ότι ήταν ένα τεράστιο λάθος. Πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω ότι η ελληνική κοινωνία έχει ανάγκη από έναν δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα που να προάγει τον πολιτισμό. Η ΕΡΤ του 2014 ήθελε ανανέωση, ήθελε μια νέα αρχή. Όχι όμως λουκέτο. Η ΕΡΤ του 2017 είναι σε χειρότερο σημείο από εκείνο του 2014. Για την ακρίβεια δεν είναι μία δημόσια τηλεόραση. Είναι μια κομματική τηλεόραση που την πληρώνει με το υστέρημά του ο ελληνικός λαός. Μπορείτε να φανταστείτε δημοσιογράφο της παλιάς ΥΕΝΕΔ να αναφέρεται με τέτοιο τρόπο στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Ούτε για αστείο. Και μιλάμε για εκείνη την γνωστή κρατική ΥΕΝΕΔ που προερχόταν από τα σπλάχνα της χούντας. Η ΕΡΤ είναι ένα ακριβό μαγαζί που παράγει ένα προϊόν που μυρίζει από μακριά φθήνια. Την φθήνια του φραπέ, την φθήνια των τρολς του διαδικτύου που αναβαθμίστηκαν σε «δημοσιογράφους». Που είναι άραγε ο πνευματικός κόσμος να δηλώσει την ιερή του αγανάκτηση για αυτό το κατάντημα; Κι είναι υποχρέωση των πνευματικών ανθρώπων να αντιδράσουν. Όπως και σε μία πιθανή προσπάθεια στο μέλλον να περάσουμε από την κόκκινη ΕΡΤ στην γαλάζια. Διότι η ΕΡΤ δεν είναι το τσιφλίκι κανενός. Η κόκκινη ΕΡΤ δεν θα μας κάνει να υποχωρήσουμε από τα ιδανικά μας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να διαιωνιστεί αυτή η κατάσταση. Η διοίκηση της ΕΡΤ είναι εκτεθειμένη. Έχει σοβαρότατες ευθύνες για ό,τι συμβαίνει. Δικό της δημιούργημα είναι αυτό το τερατούργημα. Δεν περιμένουμε να ζητήσουν συγνώμη. Μακάρι να κάνουμε λάθος. Ξέρουμε, όμως, ότι μία διοίκηση που σέβεται τον εαυτό της δεν επιτρέπει τέτοια φαινόμενα. Και το αποδεικνύει καθημερινά. Η κόκκινη ΕΡΤ έχει αποτύχει οικτρά. Δαπανά κάθε χρόνο όσα προσδοκούν να πάρουν από την διαφημιστική πίτα όλα τα ιδιωτικά κανάλια μαζί και αναπαράγει την χυδαιότητα της κάθε Γιάμαλη. Ο κόσμος δεν παρακολουθεί από το κανάλι. Δεν το εμπιστεύεται για την ενημέρωσή του. Δεν θέλει να βλέπει τα κομματικά τσιράκια της εθνοσωτήριας να του προσφέρουν χυδαιότητα με το κιλό. Αυτή η ΕΡΤ πρέπει να κλείσει. Και στην θέση της να δούμε, επιτέλους, ένα ακομμάτιστο οργανισμό που να παράγει πολιτισμό και ενημέρωση. Και να διοικείται από τους ανθρώπους του πνεύματος. Αν δεν έχουμε από αυτό το είδος, τότε δεν χρειαζόμαστε την ΕΡΤ. Δεν μας αξίζει ούτε καν να έχουμε όνειρα ως έθνος για το μέλλον… Θανάσης Μαυρίδης thanasis.mavridis@liberal.gr

Σάμος. Καφενείο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Γ. Μπαλάφας, υφυπουργός κάτι, πίνει το καφεδάκι του με τους συντρόφους του. Πλησιάζει ένας μάλλον ευγενικός πολίτης και με ήπιο τρόπο διαμαρτύρεται για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Τόσο πλήρωσα ΕΝΦΙΑ, που είπατε θα τον καταργήσετε, τόσο κόψατε τη σύνταξη της μητέρας μου -που είπατε θα της δώσετε και 13η έξτρα σύνταξη- και πάει λέγοντας.

Γ. Μπαλάφας, υφυπουργός κάτι, με το γνωστό ύφος. (Το ίδιο που είχε όταν ανακοίνωνε στο Βήμα fm ότι θα προσφέρει ένα καφεδάκι στην τρόικα και μετά
θα τη στείλει απο κεί που ήρθε.) "Άντε πάενε ρε"... Και συμπληρώνει: "Όχι αγανακτισμένους πολίτες. Εμείς δεν φοβηθήκαμε τη χούντα, εσάς θα φοβηθούμε;" (Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις...)

Μονόδρομος είναι πλέον η νομοθέτηση δέσμης μέτρων προκειμένου να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση και από το Μέγαρο Μαξίμου τροποποιούν εμφανώς τη ρητορική τους για να γίνουν κατά το δυνατό πιο εύπεπτες οι αλλαγές στις… κόκκινες γραμμές. Ο πρωθυπουργός στον απόηχο των επαφών του στη Μάλτα αναμένεται να έχει συσκέψεις για τα επόμενα βήματα και τις κινήσεις που θα ακολουθήσει το κυβερνητικό στρατόπεδο. Απόλυτα ασφαλείς πληροφορίες θέλουν τον κ. Τσίπρα να εμμένει στη θέση του για «συνολική συμφωνία». Όπερ και σημαίνει, ότι η Αθήνα είναι μάλλον διατεθειμένη να κάνει κάποιες υποχωρήσεις σε δεύτερο στάδιο, εάν εξασφαλίσει ότι θα ανοίξει η συζήτηση των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος και προσδιοριστεί το ύψος των πλεονασμάτων για μετά το 2018, ώστε να προχωρήσει η ένταξη της χώρας μας στο πρόγραμμα της ποσοτικής χαλάρωσης. Πηγή: Προ των πυλών η υποχώρηση για την κυβέρνηση -Για να μην σέρνεται η αξιολόγηση | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/317217/pro-ton-pylon-i-ypohorisi-gia-tin-kyvernisi-gia-na-min-sernetai-i-axiologisi#ixzz4Xk1fVfsU

Άδωνις Γεωργιάδης, σε τηλεοπτική εκπομπή το πρωί του Σαββάτου, δήλωσε πως κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή σχετικά με τη χρήση του πρωθυπουργικού αεροσκάφους από τις 27 έως και τις 30 Ιανουαρίου. Σύμφωνα με πληροφορίες του “Κουρδιστού Πορτοκαλιού”, το επίμαχο διάστημα και ενώ ο Αλέξης Τσίπρας υποτίθεται ότι ήταν στη Σύνοδο των Νοτίων στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας, τα πράγματα είχαν ώς εξής: Αφού ο πρωθυπουργός έβγαλε τις απαραίτητες φωτογραφίες με τα υπόλοιπα μπατήρια του Νότου, άφησε πίσω του υπουργούς και παρατρεχάμενους, πήρε την οικογένεια του και πέταξε με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος σε άλλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα (Παρίσι;) για να το ρίξει λίγο έξω από τη σκληρή μάχη που δίνει για την αξιολόγηση. Λίγοι γνώριζαν τον προορισμό του πρωθυπουργού μια και η οδηγία ήταν να μην τον ενοχλήσουν παρά μόνο για κάποιο πολύ σοβαρό γεγονός.

Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με την τέλεια καταιγίδα γράφει ο Guardian επαναφέροντας με την σειρά του τα σενάρια περί Grexit, σενάρια που επανήλθαν μέσω δημοσιευμάτων, αποκαλύψεων και δηλώσεων πολιτικών εντός και εκτός συνόρων. Οι αγρότες με τα τρακτέρ είναι πάλι στους δρόμους, η κοινωνία βρίσκεται στα κάγκελα και  πληθαίνουν πλέον οι ενδείξεις ότι η Ελλάδα οδεύει ξανά προς σε μια ανεξέλεγκτη κρίση.  Επτά χρόνια το ελληνικό δράμα έχει περάσει από πολλές φάσεις deja vu.

Η Ελλάδα κρύφτηκε από τα φώτα της δημοσιότητας εξαιτίας μιας σειράς γεγονότων, από το Brexit έως την εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ, όμως ο «επικός αγώνας» της χώρας κόντρα στην χρεοκοπία δεν σταμάτησε ποτέ και τώρα η Ελλάδα βρίσκεται ακόμη μια φορά αντιμέτωπη με την τέλεια καταιγίδα. Οι διαπραγματεύσεις της Αθήνας με τους δανειστές έχουν βαλτώσει και το φάντασμα του Grexit στοιχειώνει ξανά τη χώρα.

Όσλο Η σωστή μόνωση των σπιτιών για την εξοικονόμηση ενέργειας και τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου αποτελεί πλέον τον κανόνα σε πολλά κράτη, όμως στη Νορβηγία έχει αναχθεί σε άλλα επίπεδα. Στην ψυχρή χώρα του Βορρά οι ενεργειακές προδιαγραφές πολλών νέων κτιρίων είναι εξαιρετικά υψηλές και, όπως φαίνεται, όχι απλώς αποδίδουν, αλλά μερικές φορές το... παρακάνουν, αφού πολλοί Νορβηγοί παραπονούνται ότι στους εσωτερικούς χώρους τους επικρατεί υπερβολική ζέστη. Προσπαθώντας να βρει τη «χρυσή τομή» ανάμεσα στις σωστές δόσεις θαλπωρής και στην εξοικονόμηση ενέργειας μια ομάδα επιστημόνων μελέτησε το ζήτημα και κατέληξε σε μάλλον εντυπωσιακά αποτελέσματα. Διαπίστωσε ότι στα κτίρια που έχουν πάρα πολύ καλή μόνωση ένα μόνο καλοριφέρ είναι αρκετό για να ζεστάνει έναν ολόκληρο όροφο!

Επτά ταινίες «πλάτη με πλάτη» θα περιλαμβάνει το αφιέρωμα στον κινηματογραφιστή Andy Warhol στηΣτέγη του Ιδρύματος Ωνάση στις 4 και 5 Φεβρουαρίου

«Αφήνω την κάμερα να τρέχει μέχρι να τελειώσει το φιλμ, γιατί με αυτόν τον τρόπο μπορώ να “συλλάβω” τους ανθρώπους την ώρα που είναι ο εαυτός τους. Είναι προτιμότερο να συμπεριφέρεσαι φυσικά, από το να στήνεις μια σκηνή και να υποδύεσαι κάποιον άλλον. Καταλαβαίνεις καλύτερα τους ανθρώπους όταν είναι ο εαυτός τους παρά όταν προσπαθούν να υποδυθούν τον εαυτό τους.» - Άντι Γουόρχολ (1934 – 1987)

Αυτοσχεδιαστικό, ηδονοβλεπτικό και απολύτως pop, το σινεμά του Άντι Γουόρχολ είναι η λογική συνέχεια των εικαστικών αναζητήσεων του, μια μελέτη πάνω στις έννοιες της διασημότητας και του μπανάλ. Κι αν το κοινό δεν ανταποκρίθηκε τότε, οι σύγχρονοι γκουρού του σινεμά, της τηλεόρασης και της διαφήμισης χρωστούν πολλά στην ευφυΐα του δημιουργού, αφού πρώτος αυτός αντιλήφθηκε και ανέδειξε την μυθοπλαστική διάσταση της πραγματικότητας.

Με αφορμή τα 30 χρόνια από το θάνατό του, στις 22 Φεβρουάριου του 1987, το «Flix it στη Στέγη» αφιερώνει 12+ ώρες στον σκηνοθέτη Άντι Γουόρχολ με την προβολή επτά ταινιών του και μια βουτιά διαρκείας στο κινηματογραφικό του σύμπαν, που είναι εξίσου αταξινόμητο με το εικαστικό.

 Όλες οι ταινίες θα προβληθούν από αυθεντικές κόπιες 16mm, που προέρχονται από το The Circulating Film Library του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, στην αγγλική γλώσσα.

Πρόγραμμα προβολών:

Σάββατο 4 Φεβρουαρίου

16:00 Poor Little Rich Girl (66 λεπτά)
17:30 Κάν’ το σαν τον Άντι Γουόρχολ – Ανοιχτή Συζήτηση* (60 λεπτά)
19:00 The Life of Juanita Castro (66 λεπτά)
20:30 Kitchen (70 λεπτά)
22:00 The Nude Restaurant (100 λεπτά)

Κυριακή 5 Φεβρουαρίου

00:00 Vinyl (70 λεπτά)
00:30 Πάρτι (στο φουαγιέ του 5ου ορόφου)
01:30 The Velvet Underground and Nico (67 λεπτά)
02:30 Sleep (321 λεπτά)

Ο Αριστοτέλης ήταν πρωταγωνιστής του διαγωνισμού που οργανώθηκε από την ελληνική πρεσβεία στη Ρώμη, σε λύκεια της Αιώνιας Πόλης, όπως μεταδίδει ο ανταποκριτής του ΑΠΕ από τη Ρώμη Θ. Ανδρεάδης-Συγγελάκης.

   Ο διαγωνισμός ονομάσθηκε In viaggio con Aristotele (Tαξιδεύοντας με τον Αριστοτέλη) και οργανώθηκε σε συνεργασία με το Διεπιστημονικό Κέντρο Αριστοτελικών Σπουδών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και με τρία γνωστά κλασικά λύκεια της ιταλικής πρωτεύουσας: το Giulio Cesare, το Ennio Quirino Visconti και το Virgilio. Οι μαθητές τους κλήθηκαν να επιλέξουν ένα απόφθεγμα του Αριστοτέλη και να αναδείξουν πόσο επίκαιρο αυτό μπορεί να είναι, χρησιμοποιώντας εικόνες, κείμενα, ποιήματα, με τη βοήθεια των νέων τεχνολογιών.

   Η ιδέα της όλης πρωτοβουλίας ανήκει στο γραφείο Τύπου της ελληνικής πρεσβείας στην Ιταλία, που συμμετείχε με καθοριστικό τρόπο και στη φάση της υλοποίησής της.

   Oι δυο μαθητές του λυκείου Visconti που αναδείχθηκαν νικητές, επέλεξαν ρητό του μεγάλου Έλληνα φιλοσόφου για τη σημασία της φιλίας, και πιο συγκεκριμένα «ἄνευ γὰρ φίλων οὐδεὶς ἕλοιτ' ἂν ζῆν, ἔχων τὰ λοιπὰ ἀγαθὰ πάντα». Θα έχουν την ευκαιρία να επισκεφθούν τα Στάγειρα, φιλοξενούμενοι από τον Οργανισμό Τουρισμού Χαλκιδικής. Οι συμμετοχές τέθηκαν σε διαδικτυακή ψηφοφορία σε πεδίο που δημιούργησε η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας στον ιστότοπό της, ενώ οι πέντε που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους, στη συνέχεια κρίθηκαν από τριμελή επιτροπή. 

   Την επιτροπή, από την οποία εξαρτήθηκε η τελική κρίση, αποτελούσαν ο πρέσβης της Ελλάδας στην Ιταλία Θεμιστοκλής Δεμίρης, ο σύμβουλος του Ιταλού Προέδρου της Δημοκρατίας για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, καθηγητής Λουί Γκοντάρ και η καθηγήτρια Δήμητρα Σφενδόνη Μέντζου, πρόεδρος του Διεπιστημονικού Κέντρου Αριστοτελικών Μελετών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Tόσο το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων Ansa, όσο και η δημόσια τηλεόραση της Rai, αναφέρθηκαν με τηλεγραφήματα και ρεπορτάζ τους στην τελετή βράβευσης, σημειώνοντας ότι πέτυχε να φέρει ακόμη πιο κοντά τις κοιτίδες του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού. 

 Η Ιωάννα της Λωραίνης, η γυναίκα που «ντυνόταν με ανδρικά ρούχα»,  γνωστή και ως «Παρθένος της Ορλεάνης», είναι από τις ιστορικές φιγούρες που αναγνωρίστηκαν μετά θάνατον. Η ζωή γύρισε την πλάτη αμετάκλητα στην εθνική ηρωίδα της Γαλλίας, που οδήγησε τα γαλλικά στρατεύματα σε νίκη κατά των βρετανών κατακτητών στην Ορλεάνη σε ηλικία μόλις 18 ετών, και έπρεπε να καεί ζωντανή στην πυρά για να αναγνωριστεί η συνεισφορά της και το ταυτόχρονο ατόπημα ενός έθνους. Η γυναίκα που «ντυνόταν με ανδρικά ρούχα» και είχε «κοντοκουρεμένη κόμη», σύμφωνα με το κατηγορητήριο, έμελλε να αντιστρέψει τη μοίρα των Γάλλων κατά τον Εκατονταετή Πόλεμο, ενώ 500 χρόνια αργότερα, το 1920, θα αγιοποιούταν από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

Με το σύνθημα «ξεκινάμε για να τους ρίξουμε» η πρώτη εκδήλωση της Πλεύσης Ελευθερίας Με σύνθημα «ξεκινάμε για να τους ρίξουμε και δεν θα σταματήσουμε μέχρι να πέσουν», η Πλεύση Ελευθερίας θα πραγματοποιήσει την πρώτη ανοιχτή εκδήλωση για το 2017 στη «Σφίγγα», στο κέντρο της Αθήνας, με ομιλήτρια τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Στη σχετική ανακοίνωση αναφέρεται μεταξύ άλλων: «Στις 6 Φλεβάρη παίρνουμε θέση μάχης. Απέναντι. Απέναντι σε Ευρωπαϊκή Ένωση, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Χωρίς Μνημόνια, χωρίς Χρέος, χωρίς Ευρώ, χωρίς άλλους εκβιασμούς και τελεσίγραφα. Επιμένουμε ανοιχτά. Επιμένουμε δημοκρατικά. Επιμένουμε και ενημερώνουμε για τα επόμενα βήματα».

Του Σταύρου Λυγερού Σε παρτίδα πόκερ για τρεις εξελίσσεται η ολοκλήρωση της 2ης αξιολόγησης, με τον χρόνο να τρέχει αντιστρόφως και σε βάρος της Ελλάδας. Όπως αναμενόταν, η εσωτερική μάχη στους κόλπους του ευρωιερατείου έληξε με την επικράτηση του Βερολίνου. Τουλάχιστον σ’ αυτή τη φάση, η Κομισιόν υποχρεώθηκε να συνταχθεί με τη θέση ότι η παραμονή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα είναι «αδιαπραγμάτευτη», όπως είπε ο Ντάισελμπλουμ. Το επόμενο βήμα των Ευρωπαίων ήταν αναπόφευκτο. Για να δελεάσουν το Ταμείο, υιοθέτησαν την απαίτησή του για από τώρα νομοθέτηση μείωσης των συντάξεων και του αφορολόγητου μετά το 2018. Μόνη εξαίρεση ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Σαπέν, ο οποίος και εξέφρασε δημοσίως τη διαφωνία του. Ο Τσακαλώτος πήγε στο Eurogroup με το επιχείρημα της δημοσιονομικής υπεραπόδοσης το 2016 και με δύο εναλλακτικές προτάσεις ως προς τις απαιτήσεις του ΔΝΤ: • Πρώτον, την επέκταση ισχύος του δημοσιονομικού κόφτη και στο 2019 με συγκεκριμενοποίηση των δυνητικών περικοπών. Η Αθήνα άφησε να εννοηθεί ότι είναι έτοιμη να αποδεχθεί επέκταση και στο 2020. • Δεύτερον, πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% για τρία χρόνια μετά το 2018, ή 3% για πέντε χρόνια. Η προσπάθειά του να διαπραγματευθεί, όμως, έπεσε στο κενό. Η από τώρα νομοθέτηση μέτρων ύψους 4,2-4,5 δισ. ετέθη στην ελληνική πλευρά όχι ως θέση προς διαπραγμάτευση, αλλά ως τελεσίγραφο. Για την ακρίβεια, το ευρωιερατείο είναι διατεθειμένο να προσφέρει στην κυβέρνηση Τσίπρα μόνο ένα φύλλο συκής. Πιο συγκεκριμένα, η από τώρα νομοθέτηση της μείωσης των συντάξεων και του αφορολόγητου να συνοδευθεί με μία κοινή δήλωση ότι εάν μετά το 2018 δεν προκύψουν αποκλίσεις οι παραπάνω μειώσεις δεν θα εφαρμοσθούν. Όπως είναι προφανές, η πρόταση αυτή δεν λύνει το πολιτικό πρόβλημα του Τσίπρα. Υπενθυμίζουμε ότι προ ημερών, σε συνέντευξή του, διαβεβαίωσε κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να νομοθετηθούν εκ των προτέρων πρόσθετα μέτρα. Τη θέση αυτή συνεχίζουν να προβάλλουν τα κυβερνητικά στελέχη, προβάλλοντας ως επιχείρημα ότι η απαίτηση των δανειστών αντίκειται και στο ελληνικό Σύνταγμα και στην ευρωπαϊκή πρακτική. Δεν έχουν άδικο, αλλά τα αυτιά του Eurogroup δεν ιδρώνουν. Το συμπέρασμα από τα παραπάνω είναι ότι για να κλείσει η 2η αξιολόγηση δεν αρκεί η Αθήνα να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των δανειστών για τα εναπομείναντα ζητήματα (ομαδικές απολύσεις, αλλαγές στην αγορά ενέργειας, λειτουργία του Υπερταμείου, κόκκινα δάνεια κλπ). Σύμφωνα με κυβερνητική πηγή, η ελληνική πλευρά είναι διατεθειμένη να κάνει βήματα πίσω για να επιτύχει συμφωνία στα παραπάνω ζητήματα. Δεν το έπραξε μέχρι τώρα, επειδή επιδιώκει μία λύση-πακέτο. Λύση που να περιλαμβάνει και ένα συμβιβασμό όσον αφορά τις απαιτήσεις του ΔΝΤ και έναν από τώρα προσδιορισμό των μεσοπρόθεσμων μέτρων για την ελάφρυνση του χρέους (θα εφαρμοσθούν μετά το 2018), ώστε να διευκολυνθεί η συμμετοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) και στη συνέχεια η επιστροφή στις αγορές. Από την πλευρά τους, οι δανειστές έχουν θέσει το τελεσίγραφό τους και η μόνη απάντηση που περιμένουν είναι “ναι σε όλα”. Προς το παρόν τουλάχιστον ο Τσίπρας αντιστέκεται. Τις επόμενες ημέρες θα εξαντλήσει όλα τα περιθώρια για να διαπραγματευθεί με σκοπό την υπέρβαση του διαφαινόμενου αδιεξόδου. Η απουσία έστω και μίας προκαταρκτικής πολιτικής συνεννόησης, όμως, καθιστά άνευ αντικειμένου την επιστροφή των θεσμών στην Αθήνα. Στο Μαξίμου ελπίζουν πως τελικώς ούτε οι Γερμανοί θα διακινδυνεύσουν την αναζωπύρωση της ελληνικής κρίσης σε μία πολιτικά κρίσιμη περίοδο για το μέλλον της Ευρώπης, λόγω των εκλογών στην Ολλανδία, στη Γαλλία και στη Γερμανία. Το εάν το Βερολίνο τελικώς θα διαπραγματευθεί ένα συμβιβασμό ή θα εμμείνει στην ανελαστική θέση του θα φανεί το επόμενο διάστημα. Σύμφωνα με πληροφορίες, πάντως, η κυβέρνηση έχει προειδοποιηθεί από την Κομισιόν να μην αφήσει να περάσει ο Φεβρουάριος χωρίς συμφωνία και να μην υποτιμήσει τη γερμανική αδιαλλαξία. Εκτός από την ελληνική πλευρά, η οποία βρίσκεται στη μέγγενη, σε κατάσταση πολιτικού αυτοεγκλωβισμού έχει περιέλθει και το Βερολίνο. Υπενθυμίζουμε ότι τα Κοινοβούλια της Γερμανίας, της Ολλανδίας ψήφισαν τη δανειακή σύμβαση με όρο την πλήρη συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα. Το 2010 το Ταμείο έκανε εκπτώσεις στους κανόνες του για να εξυπηρετήσει την Ευρωζώνη. Διαπιστώνοντας την αποτυχία του ελληνικού προγράμματος, όμως, έχει εδώ και καιρό σκληρύνει τη στάση του και προς τις δύο πλευρές. Από την Αθήνα απαιτεί να εφαρμόσει πρόσθετα σκληρά δημοσιονομικά μέτρα (μείωση συντάξεων και αφορολόγητου). Από την Ευρωζώνη ζητάει γενναία ελάφρυνση του ελληνικού χρέους το ταχύτερο δυνατόν. Θεωρεί, μάλιστα, προϋπόθεση για να σταθεί στα πόδια της η ελληνική οικονομία τα πρωτογενή πλεονάσματα μετά το 2018 να μην υπερβαίνουν το 1,5% του ΑΕΠ. Τον περασμένο Μάιο, για να κλείσει η 1η αξιολόγηση, το ΔΝΤ είχε μεταξύ των άλλων απαιτήσει να νομοθετηθεί εκ των προτέρων η μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου για να καλυφθεί υποτιθέμενο δημοσιονομικό κενό μέχρι το 2018. Τότε, είχε βρεθεί η συμβιβαστική λύση της θεσμοθέτησης του κόφτη, ο οποίος θα ενεργοποιηθεί εάν προκύψει απόκλιση από τους στόχους. Τον περασμένο Μάιο, ο Τόμσεν είχε ζητήσει και ελάφρυνση του χρέους. Είχε, όμως, και σ’ αυτό το επίπεδο συμβιβασθεί. Στην πραγματικότητα, εκείνος ο συμβιβασμός και για τα δύο σκέλη των απαιτήσεων του ΔΝΤ δεν ήταν τίποτα περισσότερο από χρονική μετάθεση του προβλήματος. Τώρα που βρίσκεται στο τραπέζι το κλείσιμο της 2ης αξιολόγησης, το Ταμείο έχει επαναφέρει με μεγαλύτερη ένταση τις απαιτήσεις του και προς τις δύο πλευρές. Αφενός για εκ των προτέρων νομοθέτηση πρόσθετων δημοσιονομικών μέτρων ύψους 4,2-4,5 δισ., αφετέρου για γενναία ελάφρυνση του χρέους και για χαμηλά πρωτογενή πλεονάσματα. Στο πρόσφατο Eurogroup, οι Ευρωπαίοι υιοθέτησαν την απαίτηση του ΔΝΤ η Ελλάδα να νομοθετήσει τη μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου. Αυτό, όμως, είναι αμφίβολο εάν αρκεί για να εξασφαλίσουν την πλήρη συμμετοχή του στο ελληνικό πρόγραμμα, όπως επιδιώκουν. Παρά τις πληροφορίες ότι στην τελευταία συνάντηση Σόιμπλε-Λαγκάρντ προέκυψε συμφωνία, το χάσμα που χωρίζει τις δύο πλευρές παραμένει αγεφύρωτο. Το Ταμείο επιμένει στους όρους που θέτει και για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και για το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων μετά το 2018. Όροι που κινούνται στον αντίποδα των αντίστοιχων θέσεων της Γερμανίας και των χωρών του ευρωπαϊκού πυρήνα. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τις πληροφορίες για το περιεχόμενο των δύο εκθέσεων που θα τεθούν προς έγκριση στις 6 Φεβρουαρίου στο Συμβούλιο του ΔΝΤ. Το ελληνικό χρέος χαρακτηρίζεται «εξαιρετικά μη βιώσιμο» και ζητούνται δραστικά μέτρα. Αναφέρεται, μάλιστα, ότι ακόμα και εάν εφαρμοσθούν κατά γράμμα οι απαιτήσεις του Σόιμπλε (ζητάει πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% από το 2018 μέχρι και το 2027), το χρέος δεν πρόκειται να καταστεί βιώσιμο. Εξίσου αποκαλυπτική είναι και η εκτίμηση ότι ακόμα και εάν η Ελλάδα εφάρμοζε όλες τις μεταρρυθμίσεις, δεν θα μπορούσε να εισέλθει σε τροχιά ανάπτυξης, χωρίς γενναία ελάφρυνση του χρέους. Το εν εξελίξει πολιτικό αυτό παίγνιο, λοιπόν, δεν είναι μεταξύ της Ελλάδας και των δανειστών της. Είναι τριγωνικό. Ακόμα και εάν η κυβέρνηση Τσίπρα αποδεχόταν όλα όσα της ζητούν, το πρόβλημα δεν θα λυνόταν. Για να εκβιάσει την κατάσταση, μάλιστα, προ ημερών ο Σόιμπλε, στηριζόμενος σε σχετική πρόβλεψη της συμφωνίας του 2015, είχε δηλώσει ότι εάν το ΔΝΤ φύγει, το ελληνικό πρόγραμμα θα καταρρεύσει. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να αρχίσουν από την αρχή διαπραγματεύσεις με τον ESM (Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας) για ένα 4ο Μνημόνιο και μία 4η δανειακή σύμβαση, που θα πρέπει να εγκριθούν από το γερμανικό Κοινοβούλιο. Έσπευσε, μάλιστα, να προσθέσει ότι δεν το συστήνει, αφήνοντας σαφώς να εννοηθεί ότι δεν πρόκειται να εγκριθεί. Εκτός αυτού, όσο καθυστερεί το κλείσιμο της 2ης αξιολόγησης τόσο η Ελλάδα θα παραμένει αποκλεισμένη και από τη 2η φάση του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ. Σύμφωνα με ανώτατη κυβερνητική πηγή, ο Ντράγκι έχει στείλει μήνυμα στην Αθήνα ότι η συνεδρίαση της 9ης Μαρτίου δεν είναι όριο. Το Συμβούλιο της ΕΚΤ μπορεί να εντάξει την Ελλάδα σε επόμενη συνεδρίασή του, εάν, βεβαίως, έχει κλείσει η 2η αξιολόγηση. Μπορεί η κυβέρνηση Τσίπρα να επιδίωξε την αποχώρηση του Ταμείου από το ελληνικό πρόγραμμα, αλλά, όπως δείξαμε παραπάνω, δεν είναι αυτή που θα αποφασίσει σχετικά. Το ζήτημα αυτό θα κριθεί από την αναμέτρηση του Βερολίνου με το ΔΝΤ. Και σ’ αυτή την αναμέτρηση η αδύναμη πλευρά είναι οι Μέρκελ και Σόιμπλε, επειδή έχουν αυτοπαγιδευθεί. Ενώ έχουν αναγάγει τη συμμετοχή του Ταμείου στο ελληνικό πρόγραμμα σε απαράβατο όρο, απορρίπτουν κατηγορηματικά τις απαιτήσεις του για ελάφρυνση του χρέους και χαμηλά πρωτογενή πλεονάσματα. Αρνούνται ακόμα και να προσδιορίσουν από τώρα τα μεσοπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης, παρότι χωρίς αυτά δεν είναι δυνατή η εκτίμηση για τη βιωσιμότητα του χρέους σε βάθος χρόνου. Με άλλα λόγια, δημιουργούν οι ίδιοι συνθήκες αδιεξόδου. Στριμωγμένος και ο ίδιος, ο Σόιμπλε προ ημερών επέρριψε εκ των προτέρων την ευθύνη του αδιεξόδου στην Αθήνα, ισχυριζόμενος ότι εάν το ΔΝΤ εγκαταλείψει το ελληνικό πρόγραμμα αυτό θα οφείλεται στην ασυνέπεια της κυβέρνησης Τσίπρα. Αντιθέτως, το Ταμείο ανακοίνωσε ότι το κλείσιμο της 2ης αξιολόγησης εξαρτάται από τους Ευρωπαίους. Για τους λόγους που προαναφέραμε, άλλωστε, δεν έχει κανένα λόγο να βιάζεται και δεν το κρύβει. Εκτός αυτού, η Λαγκάρντ είναι υποχρεωμένη να περιμένει από τη νέα αμερικανική κυβέρνηση να δώσει το στίγμα των προθέσεών της. Προς το παρόν, ο Τραμπ “τζαρτζάρει” πολιτικά τη Γερμανία, γεγονός που προκαλεί μεγάλη νευρικότητα στο Βερολίνο. Η Μέρκελ επιχειρεί να ρίξει γέφυρες προς το νέο ένοικο του Λευκού Οίκου, αλλά μέχρι τώρα δεν έχει φέρει αποτέλεσμα. Ο νέος Αμερικανός πρόεδρος αμφισβητεί το δόγμα ότι οι ΗΠΑ έχουν συμφέρον από μία ισχυρή ΕΕ με ηγέτη μία ισχυρή Γερμανία. Δεν είναι περίεργο, λοιπόν, που πηγή στην Ουάσιγκτον εκτιμάει ότι η τάση του Τραμπ δεν είναι να ωθήσει το Ταμείο προς ένα συμβιβασμό με τη Γερμανία και την Ευρωζώνη. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς θα αντιδράσει ο Τσίπρας όταν, όπως προβλέπεται, σε μερικές ημέρες διαπιστώσει ότι το τελεσίγραφο του Eurogroup δεν αλλάζει. Προς το παρόν, η κυβέρνηση δηλώνει σ’ όλους τους τόνους πως θα επιτύχει ένα συμβιβασμό και δεν έχει σχέδιο Β. Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, όμως, έχουν ήδη αρχίσει σε στενό κύκλο στου Μαξίμου οι πρώτες συζητήσεις για το πώς θα αντιδράσουν εάν δεν καταφέρουν να αλλάξουν τα σημερινά δεδομένα. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, όλοι συμφωνούν ότι δεν πρέπει να αφήσουν τον Σόιμπλε και το ΔΝΤ να ροκανίσουν τον χρόνο και η κυβέρνηση να συρθεί μέχρι τον Ιούνιο, οπότε, λόγω των δανειακών υποχρεώσεων, θα βρεθεί με το μαχαίρι στο λαιμό. Δεν θέτουν ως χρονικό όριο για επίτευξη συμφωνίας το Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου, αλλά δεν θέλουν να φθάσουν στον Απρίλιο. Τα σενάρια που έχουν πέσει στο τραπέζι είναι προς το παρόν τέσσερα, αλλά –σύμφωνα με κυβερνητική πηγή– δεν πρόκειται να οριστικοποιηθεί καμία απόφαση πριν το Συμβούλιο του ΔΝΤ ξεκαθαρίσει τη θέση του στις 6 Φεβρουαρίου. Το πρώτο σενάριο είναι να φέρουν τις απαιτήσεις των δανειστών στη Βουλή και να ζητήσουν από τη ΝΔ και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης να λάβουν θέση, με το επιχείρημα ότι η νομοθέτηση δημοσιονομικών μέτρων για τη περίοδο 2019-2020 υπερβαίνει το όριο της εντολής αυτής της κυβέρνησης (η τετραετία λήγει τον Σεπτέμβριο του 2019). Στην πραγματικότητα, το σενάριο αυτό φλερτάρει με την ιδέα ότι εάν συναινέσει η ΝΔ θα υπάρξει πολιτικό περιθώριο η κυβέρνηση να υποχωρήσει και να νομοθετήσει από τώρα τις επίμαχες μειώσεις. Εάν κρίνουμε, όμως, από τη στάση του, ο Μητσοτάκης δεν είναι διατεθειμένος να προσφέρει τέτοιο δώρο στον αντίπαλό του. Κατά πάσα πιθανότητα θα συνεχίσει να κατηγορεί την κυβέρνηση ότι με τους χειρισμούς της αυξάνει το κόστος για την ελληνική οικονομία και γι’ αυτό μόνη διέξοδος είναι η προκήρυξη εκλογών. Το δεύτερο σενάριο είναι να βολιδοσκοπηθεί η Γεννηματά με σκοπό την είσοδο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στην κυβέρνηση, προκειμένου όσα μέτρα ζητούν οι δανειστές να ψηφισθούν από ενισχυμένη πλειοψηφία. Το αντάλλαγμα που θα προσφερθεί στη Δημοκρατική Συμπαράταξη είναι μία αδιατάρακτη συμμετοχή στην εξουσία, αφού μετά το κλείσιμο της 2ης αξιολόγησης η κυβέρνηση δεν θα έχει άλλο εμπόδιο μέχρι το τέλος της τετραετίας. Αν και κύκλοι της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ερωτοτροπούν με την ιδέα μίας συνεργασίας με την κυβέρνηση, το ενδεχόμενο αυτό προσκρούει σε μεγάλα εμπόδια και γι’ αυτό θα είναι πολύ δύσκολο για τη Γεννηματά να επιλέξει αυτό τον δρόμο ακόμα και εάν της προσφερθούν δελεαστικά ανταλλάγματα. Το τρίτο σενάριο είναι η κυβέρνηση να αποδεχθεί την από τώρα νομοθέτηση των απαιτήσεων του ΔΝΤ, υπό τον όρο ότι ταυτοχρόνως θα ανακοινωθούν τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για την ελάφρυνση του χρέους και η ένταξη της Ελλάδας στην ποσοτική χαλάρωση. Τα δύο ζητήματα, άλλωστε, διασυνδέονται. Το 3ο Μνημόνιο προβλέπει ρητά ότι τα μέτρα για τη σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας λαμβάνονται παράλληλα με τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους. Σε μία τέτοια περίπτωση, όπως ανέφερε κυβερνητικό στέλεχος που υποστηρίζει αυτό το σενάριο, «όποιος βουλευτής δεν συμφωνεί ας μας ρίξει». Το τέταρτο σενάριο είναι η προκήρυξη εκλογών. Υπέρ αυτού του σεναρίου έχουν ήδη ταχθεί ισχυροί κομματικοί παράγοντες, οι οποίοι θεωρούν ότι η συνεχής διολίσθηση με σκοπό την παραμονή στην εξουσία προκαλεί ολοένα και μεγαλύτερη εκλογική συρρίκνωση. Οι ίδιοι κύκλοι υποστηρίζουν ότι εάν η κυβέρνηση υποχωρήσει στις απαιτήσεις των δανειστών θα αυτοκτονήσει πολιτικά, σε βαθμό που θα τεθεί εν αμφιβόλω το εάν ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραμείνει ο δεύτερος πόλος του πολιτικού συστήματος. Είναι αξιοσημείωτο ότι οι ίδιοι κύκλοι εκφράζουν αμφιβολίες για το εάν σε μία τέτοια περίπτωση θα διατηρηθεί αρραγής η κοινοβουλευτική πλειοψηφία των 153. Στην πραγματικότητα στέλνουν ένα μήνυμα στον Τσίπρα να μην επιλέξει και πάλι την κωλοτούμπα. Είναι ενδεικτική η προ ημερών δήλωση του Σκουρλέτη ότι η κυβέρνηση πρέπει να δηλώσει ποιο είναι το όριό της. Αν και στο Μαξίμου κάνουν ό,τι μπορούν για να αποφύγουν το σενάριο της κάλπης, είναι στριμωγμένοι για να έχουν επιλογές. Ο πρωθυπουργός έχει λάβει μηνύματα και από τον Γιούνκερ να μην προσπαθήσει να εκβιάσει την Ευρωζώνη με το χαρτί των εκλογών, επειδή το Βερολίνο δεν πρόκειται να υποχωρήσει. Στο σημείο που έχουν φθάσει τα πράγματα, όμως, ο Τσίπρας δεν μπλοφάρει. Αν αποφασίσει να στήσει κάλπες θα είναι για να κάνει ηρωική έξοδο. Ο Σταύρος Λυγερός είναι αρθρογράφος της εφημερίδας ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ Πηγή: Ο Τσίπρας αντιμέτωπος με το τελεσίγραφο του Eurogroup: Νίκησε το Βερολίνο στη μάχη των δανειστών http://mignatiou.com/2017/02/o-tsipras-antimetopos-me-to-telesigrafo-tou-eurogroup-nikise-to-verolino-sti-machi-ton-daniston/

Στη διάψευση των δημοσιευμάτων που αναφέρονται στην κατάργηση της διδασκαλίας της «Αντιγόνης» του Σοφοκλή στη Β΄ Λυκείου, προχώρησε το υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.

Στα δημοσιεύματα προβάλλεται η ανησυχία που εξέφρασε η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων, για τη φημολογούμενη κατάργηση του μαθήματος. 

Ωστόσο, καμία τέτοια πρόταση δεν έχει κατατεθεί επίσημα.

Έτσι, το υπουργείο χαρακτηρίζει «ανυπόστατες φήμες» τα όσα αναφέρονται στα δημοσιεύματα και κατηγορεί την ΠΦΕ ότι με την ανακοίνωσή της «σπεύδει να δημιουργήσει εσφαλμένες εντυπώσεις».

Πηγή: Υπ. Παιδείας:

Του Γιώργου Κράλογλου Φάνηκε και στη Βουλή και στα αναμασήματα βουλευτών "εντεταλμένων" για τέτοια "θελήματα" στον ΣΥΡΙΖΑ. Οι κουβέντες περί δραχμής κατασκευάσθηκαν. Η δραχμή είναι ο "μπαμπούλας" που θα εξολοθρεύσει ο Τσίπρας σερβίροντας την αξιολόγηση "γαρνιρισμένη" με τέταρτο μνημόνιο (στα ψιλά γράμματα) και με απλές ευχούλες... για το χρέος. Ως "Μπαμπούλας" χρησιμοποιήθηκαν και η ρήξη και το δημοψήφισμα. Τα "βαφτίσια" των νέων μέτρων έρχονται. Η αξιολόγηση θα ολοκληρωθεί οπωσδήποτε. Επειδή, πίσω της, ο ΣΥΡΙΖΑ βλέπει την εξουσία και μόνο την εξουσία. Όσο πάει. Εβδομάδα με την εβδομάδα. Μήνα με τον μήνα. Μέχρι να πιάσουν το καλοκαίρι του 2018 που θα μπούμε στο τέταρτο μνημόνιο. Τότε το ξανασυζητάμε... Γιατί μπορεί να αρέσει το σανό. Μπορεί να το συνηθίσουν. Και που ξέρεις...; Αυτά συλλογίζονται στον ΣΥΡΙΖΑ καθώς ετοιμάζονται να υπογράψουν και τα εξώφυλλα... στο κείμενο της δεύτερης αξιολόγησης. Καθώς καλωσορίζουν την επιστροφή του ΔΝΤ. Κανένα πρόβλημα δεν έχουν για τα πρόσθετα μέτρα. Τίποτε δεν σκιάζει το γάντζωμά τους στην εξουσία. Είναι λίγο πράγμα μια ακόμη διετία στο γκουβέρνο; Πότε θα την ξαναδούν; Η υπογραφή της αξιολόγησης δεν είναι πρόβλημα. Αυτό άλλωστε δεν ψάχνει κάθε πλευρά; Στην πολιτική και στην οικονομία; Αυτό δεν είναι το πάτημα του Μητσοτάκη για εκλογές; "...Φύγετε για να περιορίσουμε την καταστροφή" δεν λέει; Τόσο η υπογραφή όσο και η ψήφιση της συμφωνίας από τη Βουλή δεν είναι πρόβλημα. Τι τους έχουν τους 153 του "ναι σε όλα". Να τους νταντεύουν; Θα περάσουν συμφωνία και μέτρα. Και ας εξαφανιστούν από τις περιφέρειές τους. Αν δεν τους αρέσει πάμε σε εκλογές... Το πρόβλημα είναι άλλο. Και μάλιστα, τεραστίων διαστάσεων. Πως θα παρουσιασθεί στους ιθαγενείς (ακόμη και στο 4% της βάσης του ΣΥΡΙΖΑ) το "αυγό" του τέταρτου μνημονίου που θα γεννήσει η αξιολόγηση!!! Γιατί το "αυγό" περιέχει μέτρα με περικοπές όχι μόνο σε μισθούς και συντάξεις αλλά και σε κρατικά μισθολόγια. Προαπαιτούμενα για πλήρη εκκαθάριση από το κράτος 29 ΔΕΚΟ και κρατικών περιουσιακών στοιχείων, αφανισμό του αφορολόγητου και πλήρη μετατροπή κάθε πολιτικής επιδομάτων. Και αν δεν εφαρμοσθούν οι μεταρρυθμίσεις αυτές πάμε σε πλεονάσματα 3,5% μέχρι το 2027. Αλλά, για τον ΣΥΡΙΖΑ, και αυτό το πρόβλημα μπορεί να ξεπεραστεί με κατάλληλα "βαφτίσια". Παρουσιάζοντας στους ιθαγενείς (του ΟΧΙ που έγινε ΝΑΙ) ότι η αξιολόγηση μπορεί να αναφέρεται σε μέτρα που προδικάζουν μνημόνιο... Αλλά είναι απλή προειδοποίηση... Είναι κάτι σαν "πέναλτι" αν δεν κάνουμε τις μεταρρυθμίσεις του τρίτου μνημονίου... Και γιατί τα υπογράφουμε εμείς του ΣΥΡΙΖΑ; (άσε του ΑΝΕΛ). Γιατί δεν πρόκειται να τα εφαρμόσουμε. Θα τα υπογράψουμε, για να κλείσουμε την αξιολόγηση, αλλά το καλοκαίρι του 2018 (που λήγει το τρίτο μνημόνιο) βλέπουμε τι θα κάνουμε. Μέχρι τότε όμως θα λέμε ότι δεν εφαρμόζουμε μέτρα... Αν δεν τα υπογράφαμε όμως (θα μας πει ο ΣΥΡΙΖΑ στα "βαφτίσια") θα έπρεπε να πάμε σε ρήξη και δημοψήφισμα ή σε ρήξη και εκλογές ή (το χειρότερο) σε ρήξη και grexit. Όταν όμως βάλαμε τον Ξυδάκη να μιλήσει για δραχμή χαλάσατε τον κόσμο. Και εσείς και η αντιπολίτευση και όλος ο ντουνιάς. Μέχρι τον Γιούνκερ και το ευρωπαϊκό σχέδιο Β΄ ζητήσατε να μάθετε (θα πουν για να δικαιολογήσουν τα περί δραχμής του Ξυδάκη). Στη συνέχεια θα σερβίρουν την νέα λύση σωτηρίας μας. Αξιολόγηση με μέτρα που όμως δεν θα εφαρμοσθούν από τη σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Αυτό είχε κρυμμένο το σκηνικό της δραχμής. Γιατί η άλλη εξήγηση είναι ότι οι αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ τρελάθηκαν και θέλουν να φύγουν από την Ευρώπη (με τα σίγουρα δανεικά) και να έχουν τρεχάματα με σκίσιμο μνημονίων και έξοδο στις αγορές όπως έκαναν τα "κορόιδα" της Ιρλανδίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Κύπρου. Σε ό,τι αφορά εμάς. Ποιος μας ρωτάει; Είμαστε με την πλάτη στον τοίχο. Έχουμε τη μοναδική στην Ευρώπη αριστερή κυβέρνηση που μόνοι μας διαλέξαμε. Έχουμε πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα που μας αξίζει. Έχουμε την ανάπτυξη του Φλαμπουράρη που θα τρίβουμε τα μάτια μας... Έχουμε και τη Διαστημική Εταιρία του Παππά που μας έλειπε... Τι άλλο θέλουμε; george.kraloglou@capital.gr

Να κόψει τον... πολιτικό βήχα στην κυβέρνηση και σε όσα στελέχη της εξετάζουν το ενδεχόμενο ενός νέου δημοψηφίσματος θέλει η Νέα Δημοκρατία.

Κι αυτό το πράττει καθιστώντας σαφές ότι στην περίπτωση που η κυβέρνηση προκηρύξει και νέοδημοψήφισμα, τότε η Νέα Δημοκρατία θα καλέσει τους πολίτες να απέχουν, καθιστώντας το όποιοαποτέλεσμα μη νόμιμο.

Τη γραμμή αυτή παρουσίασε χθες στη Βουλή ο Κυριάκος Μητσοτάκης και την επιβεβαίωσε, σήμερα, ο εκπρόσωπος του κόμματος Βασίλης Κικίλιας: «Ο Κ. Μητσοτάκης έχει ξεκαθαρίσει ότι ο ελληνικός λαόςκαι η Αντιπολίτευση δεν πρόκειται να συμμετάσχουν σε τέτοιου είδους παιχνίδια. Αν κάτι τέτοιο σκέφτεται ο κ. Τσίπρας, αυτή τη φορά θα το κάνει μόνος του».

Το μυστικό πίσω από τη στάση της Νέας Δημοκρατίας είναι η πρόβλεψη του νόμου ότι το αποτέλεσμα ενός νομοσχεδίου νομιμοποιείται μόνον εφόσον η συμμετοχή των πολιτών υπερβεί το 40% (ή το 50% του εκλογικού σώματος εάν πρόκειται για ψηφισμένο σχέδιο νόμου).

Απέχοντας η ΝΔ και τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης καθιστούν την επίτευξη του ορίου του40% από εξαιρετικά δύσκολη έως απίθανη. Αξίζει να σημειωθεί ότι τον δραματικό Ιούλιο του 2015, και παρά την πόλωση, η συμμετοχή δεν ξεπέρασε το 63%. Μόνον που τότε μόνον το ΚΚΕ είχε προτείνει αποχή ενώ, αντιθέτως, όλοι οι υπόλοιποι έκαναν ευρεία κινητοποίηση προκειμένου να φέρουν ψηφοφόρους στις κάλπες.

Ήταν ένας από εμάς ο Nick Cave εκείνα τα πρώτα χρόνια που βρίσκονταν στη Αθήνα για συναυλίες.

Και ακριβώς επειδή δεν κρατούσε εκείνη την διακριτή απόσταση που έχουν ακόμα και οι «σκοτεινοί» σταρ με το κοινό τους είχε «βαπτιστεί» με τον ελληνικότατον «Νίκος ο Σπηλιάς».

Πάντως ο Νίκος ή Nick είχε κερδίσει επάξια τη θέση του στις καρδιές των εγχώριων φαν του. Όχι μόνο για τις εκρηκτικές και ταυτόχρονα «υποχθόνιες» μουσικά συναυλίες του, αλλά και για τα όσα ακουλουθούσαν μετά.

Αρκετοί είναι αυτοί (μαζί και εγώ) που τον θυμούνται ακόμα να «στριμώχνεται» μετά το τέλος της συναυλίας στην μπάρα του Ρόδον ή του Club 22 πίνοντας και μιλώντας (συνήθως) με θαυμάστριες του.

Άλλοι τον είχαν «τρακάρει» ζαλισμένο να κόβει βόλτες μόνος του στο πάρκο του Πεδίου του Άρεως που ήταν τότε το ίδιο σκοτεινό όπως και σήμερα αλλά ασφαλές και ειρηνικό.

Εκλογές και μετά κυβέρνηση από τις ευρωπαϊκές δυνάμεις της χώρας περιλάμβανομένου του ηττημένου ΣΥΡΙΖΑ: αυτό το πολιτικό μήνυμα έστειλε ο Βενιζέλος από το βήμα της Βουλής. Μήνυμα με αποδέκτες και την Δημοκρατική Συμπαράταξη μετά μάλιστα και την πρόταση του Θανάση Θεοχαρόπουλου για κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης από την παρούσα  Βουλή χωρίς τον Τσίπρα πρωθυπουργό. 

«Χωρίς εκλογές δεν μπορεί να υπάρξει καμιά λύση» 

Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ άσκησε δριμύτατη κριτική στην κυβέρνηση τόσο για τις παλινωδίες αναφορικά με την αξιολόγηση όσο και για την επαναφορά της συζήτησης περί δραχμής.

«Το συνεχές δημαγωγικό παιχνίδι γίνεται παιχνίδι με την φωτιά» είπε ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατά την διάρκεια της συζήτησης με επίκεντρο το πόρισμα της Εξεταστικής Επιτροπής για την νομιμότητα της δανειοδότησης πολιτικών κομμάτων και ΜΜΕ 

«Χθες άνοιξε συζήτηση για Grexit από στελέχη της κυβέρνησης. Αυτό το πλάνο Β της συνωμοσιολογίας, το πλάνο της εκτροπής, έχει αυτονομηθεί και έχει δηλητηριάσει το φρόνημα ενός ποσοστού της κοινωνίας. Και μας κάνει δέσμιους έναντι της προσπάθειας μας να γυρίσουμε στην κανονικότητα. Η αβεβαιότητα δεν βοηθά» είπε ο κ. Βενιζέλος. 

«Όλα αυτά δεν θα μας οδηγήσουν σε ομαλές εξελίξεις» προέβλεψε.Προειδοποίησε δε το Μαξίμου να μην τολμήσει να επαναλάβει την φάρσα του 2015.

Επανέφερε την πρόταση του για εκλογές εδώ και τώρα «χωρίς εκλογές δεν μπορεί να υπάρξει λύση,. Ο κ. Βενιζέλος πρόσθεσε πως η χώρα χρειάζεται «άλλη κυβέρνηση από την ευρεία δημοκρατική παράταξη με την συμμετοχή του ηττημένου ΣΥΡΙΖΑ» .

Μήνυμα και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας 

 «Αυτή τη φορά δεν μπορείτε να φλερτάρετε με δημοψήφισμα, το οποίο είναι αντισυνταγματικό και απαγορευμένο ως προς το θέμα του και θα οδηγήσει σε βαθιά και ανυπέρβλητη οικονομική κρίση και εθνική καταστροφή, ούτε εκλογές συγκρουσιακές γύρω από δήθεν διλήμματα για το εθνικό νόμισμα» ανέφερε. 

«Δεν θα επιτραπεί να έχουμε τέτοιου τύπου τέτοιες εξελίξεις και όλοι όσοι έχουν αρμοδιότητα και ευθύνη για μια συντεταγμένη πολιτεία οφείλουν εγκαίρως να το πουν και να αντιδράσουν»  υπονοώντας τον Προκόπη Παυλόπουλο.

Σύμφωνα με τον Ευάγγελο Βενιζέλο σύσσωμη η αντιπολίτευση θα αντιδράσει σε περίπτωση παρόμοιου εθνικού εκβιασμού και φάρσας. 

Οσον αφορά στη διαπραγμάτευσης και την αξιολόγηση είπε «Σας προειδοποιώ να μην σχεδιάσετε να σύρετε τη χώρα σε κατάσταση μακράς αναμονής που θα τρώει τις σάρκες του έθνους και της οικονομίας μέχρι να υπερβούμε τον κίνδυνο πιστωτικού γεγονότος τον ερχόμενο Ιούνιο».

Στην αντεπίθεση πέρασε η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ μετά τις καταγγελίες του γραμματέα της Κ.Ο του Ποταμιού Παναγιώτη Καρκατσούλη για τους μισθούς στη ΔΕΗ και τα «έξτρα» των συνδικαλιστών.       

Ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ Γιώργος Αδαμίδης έκανε λόγο για λάσπη, αμφισβήτησε και άφησε αιχμές για την την βράβευσή του κ. Καρκατσούλη ως  καλύτερου υπαλλήλου.

«Ποια ήταν τα κριτήρια και ποια επιτροπή τον βράβευσε;» διερωτήθηκε.

Απαντώντας επί της ουσίας των καταγγελιών  ο κ. Αδαμίδης είπε ότι ο μέσος μισθός στον όμιλο ΔΕΗ 3045 ευρώ μικτές αποδοχές που σημαίνει καθαρά 1480 ευρώ. Η σύνταξη ενός εργαζόμενου είναι 1400 ευρώ  μετά από 35 χρόνια υπηρεσία. 

«Δεν χρωστάμε σε κανέναν δεν πήραμε από κανέναν το βόδι. Δουλεύουμε 365 μέρες το χρόνο» είπε ο κ. Αδαμίδης και συνέχισε " Εχουμε μισθούς που αγγίζουν τα 2200 ευρώ καθαρά και μισθούς που μόλις αγγίζουν τα 600 ευρώ καθαρά». 

Ο κ. Αδαμίδης πάντως παραδέχθηκε ότι τέσσερις άνθρωποι στη ΔΕΗ περιλαμβανομένου και του ιδίου  - μαζί με τρεις προέδρους εργατικών κέντρων - δικαιώθηκαν δικαστικά και πήραν το 2015 τις προσαυξήσεις βάρδιας που τους είχαν κοπεί αυθαίρετα όπως είπε από τη διοίκηση της ΔΕΗ όταν εξελέγησαν.

«Δεκαοκτώ χιλιάδες εργαζόμενοι αποφάσισαν να τους εκπροσωπήσω όχι να μου κοπεί ο μισθός» είπε ο πρόεδρος  της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ μιλώντας στο ραδιόφωνο του SKAI.

Επιμέλεια: Ηρακλής Κακαβάνης

Ο πόλεμος στο Βιετνάμ έμεινε στην ιστορία για τις θηριωδίες των Αμερικανών και τα μέσα που χρησιμοποίησαν. Τις επιπτώσεις αυτού του πολέμου ακόμη τις πληρώνει ο λαός του Βιετνάμ. Τόνοι χημικών και τοξικών ρίχτηκαν. Θηριωδίες ενάντια σε...

εκατοντάδες αθώους Βιετναμέζους, όπως η ανατίναξη στοών γεμάτες με ανθρώπους, γυναίκες και παιδιά, ουσιαστικά θάβοντάς τους ζωντανούς, η εκτέλεσή τους εν ψυχρώ μόνο και μόνο με το σκεπτικό ότι μπορεί να ήταν Βιετκόνγκ…

Ανήκεστος βλάβη στο φυσικό περιβάλλον, γενιές ολόκληρες υποφέρουν από ασθένειες που οφείλονται στα χημικά και τρία εκατομμύρια Βιετναμέζοι έχασαν τη ζωή τους.Χαρακτηριστικό παράδειγμα η σφαγή στο Μάι Λάι όπου εξοντώνονται 507 άνθρωποι – ανάμεσά τους 173 παιδιά, 76 μωρά και 60 γέροι.

Ολη αυτή η βαρβαρότητα των Αμερικανών αποτυπώθηκε συμβολικά σε δύο φωτογραφίες που έκαναν το γύρο του κόσμου και αποκάλυψαν όλη τη φρίκη αυτού του πολέμου. Δυνάμωσαν την κατακραυγή ενάντια στους Αμερικάνους και φούντωσαν το φιλειρηνικό κίνημα.

Η πρώτη από αυτές τις φωτό τραβήχτηκε την 1 Φλεβάρη 1968 στη Σαϊγκόν από τον φωτογράφο του Associated Press Έντι Άνταμς. Το περιστατικό αποτυπώθηκε και από την κάμερα του τηλεοπτικού δικτύου NBC.

Ο αρχηγός της Αστυνομίας του Νοτίου Βιετνάμ, στρατηγός Νγκουγιέν Νγκοκ Λόαν, τη στιγμή που εκτελεί εν ψυχρώ τον Βιετκόνγκ (νοτιοβιετναμέζο κομμουνιστή) Νκουγιέν Βαν Λεμ.

Ο φωτογράφος Έντι Άνταμς που για αυτή τη φωτό τιμήθηκε με «Πούλιτζερ» αργότερα δήλωσε ότι λυπήθηκε για τον αντίκτυπο που είχε η φωτογραφία του και, αποδεχόμενος την αιτιολόγηση του στρατηγού, υπερασπίστηκε τον εκτελεστή στρατηγό. Σε μια επιστολή του στο περιοδικό TIME έγραφε: «Ο στρατηγός σκότωσε ένα Βιετκόνγκ κι εγώ τον σκότωσα με τη φωτογραφική μου μηχανή. Οι φωτογραφίες είναι το πιο ισχυρό όπλο στον κόσμο. Οι άνθρωποι τις πιστεύουν, αλλά οι φωτογράφοι συχνά ψεύδονται, έστω και χωρίς δόλο. Οι φωτογραφίες λένε συχνά τη μισή αλήθεια, όπως και στην περίπτωση του Λόαν».

Από ό,τι φαίνεται, ο Έντι Άνταμς ποτέ δεν κατάλαβε ότι η φωτό του δεν αποτύπωσε απλά μια εν ψυχρώ εκτέλεση αλλά όλα εκείνα τα εγκλήματα που έγιναν χωρίς την παρουσία δημοσιογράφων και φωτογράφων. Εγκλήματα που με τη φωτογραφία του η κοινή γνώμη τα υποψιάστηκε και από μαρτυρίες τα έμαθε πολύ αργότερα.

Η δεύτερη φωτό που συγκλόνισε τον κόσμο ήταν 8 Ιουνίου 1972, όταν ένα στρατιωτικό αεροπλάνο επιτιθέμενο κατά των Βιετκόνγκ έριξε βόμβες ναπάλμ στο βιετναμέζικο χωριό Trang Brang. Εντρομη η εννιάχρονη Κιμ (Kim Phuk) τρέχει ουρλιάζοντας στο δρόμο γυμνή μαζί με τα άλλα παιδιά, να αποφύγουν τις αμερικάνικες βόμβες ναπάλμ. Με άλλη ευκαιρία για αυτή τη φωτογραφία.

Του Νίκου Χρυσικόπουλου

Καθώς πλησιάζουν οι κρίσιμες ημερομηνίες του deal, όσοι επιμένουν να βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο και να δίνουν σοβαρές ελπίδες επιχειρηματικής μακροημέρευσης στο εγχείρημα διάσωσης της Μαρινόπουλος, αναφέρουν πως η Σκλαβενίτης, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, μόνον οφέλη έχει: η τελευταία αποκτά το "φιλέτο” των καταστημάτων της Μαρινόπουλος και έτσι επεκτείνεται σε όλη την Ελλάδα (κάτι που αποτελούσε στρατηγικό της στόχο) με σαφώς μικρότερο κόστος από ότι εάν "έχτιζε” νέο δίκτυο, έχει εξασφαλίσει σημαντικό "κούρεμα” των οφειλών της Μαρινόπουλος και, το σημαντικότερο, αποκτά κρίσιμο μέγεθος.

Από τρίτη σήμερα αλυσίδα του κλάδου του οργανωμένου λιανεμπορίου, με την προσθήκη της Μαρινόπουλος καθίσταται market leader, βάζει τζίρου και δικτύου, με έναν ενοποιημένο κύκλο εργασιών άνω των 3 δισ.ευρώ. Η εκτόξευση αυτή των μεγεθών (έπειτα από την απόκτηση της Makro Cash & Carry – νυν The Mart - και της Χαλκιαδάκης, το 2015 η Σκλαβενίτηςπραγματοποίησε κύκλο εργασιών 1,74 δισ,ευρώ και κέρδη 25,6 εκατ.ευρώ) θα επιτρέψει στην Σκλαβενίτης να αποκτήσει μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ και καλύτερες συμφωνίες με όλο τον κύκλο του λιανεμπορίου.

Υπάρχει και ο αντίλογος: Το στοίχημα είναι εξαιρετικά μεγάλο και, στο τέλος της ημέρας, εξαρτάται από το εάν οι καταναλωτές θα επιστρέψουν ως πελάτες στα καταστήματα της Μαρινόπουλος, παρότι αυτά θα λειτουργούν υπό νέα ταμπέλα, έχοντας ήδη και για τόσο καιρό επιλέξει άλλο προορισμό για τις αγορές τους. Το κόστος της επιθετικής εμπορικής πολιτικής (ιδιαίτερα στην επαρχία) θα είναι μεγάλο, ενώ θα πρέπει να αφομοιωθεί το νέο κομμάτι (Μαρινόπουλος) στο "καλούπι” του παλαιού (Σκλαβενίτης).

Επιπλέον, υπάρχει το ζήτημα της δανειακής επιβάρυνσης της Σκλαβενίτης. Το ύψος των υποχρεώσεων της Σκλαβενίτης (λογιστικές καταστάσεις 2015) ανέρχεται στα επίπεδα των 812 εκατ.ευρώ, από τα οποία 146 εκατ.ευρώ αφορούν σε ομολογιακά και άλλα δάνεια και 444 εκατ.ευρώ σε υποχρεώσεις προς προμηθευτές. Στο πλαίσιο της νέας συμφωνίας, η νέα εταιρεία (Ελληνικές Υπεραγορές Σκλαβενίτης Α.Ε.Ε.) θα λάβει δάνειο, με εγγύηση της Σκλαβενίτης, 360 εκατ. ευρώ, ενώ η ίδια η Σκλαβενίτης θα βάλει 125 εκατ. ευρώ "ζεστό χρήμα” στο νέο σχήμα.

Τα μεγέθη είναι εξαιρετικά μεγάλα, λίγοι όμως είναι αυτοί που υποστηρίζουν πως η Σκλαβενίτης δεν μπορεί να τα σηκώσει. Όπως αναφέρουν γνώστες του χώρου, η Σκλαβενίτης αποτελεί "υπόδειγμα δανειολήπτη", εξυπηρετεί με το παραπάνω τις υποχρεώσεις της προς τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, προμηθευτές κ.α. και διαθέτει ισχυρές ταμειακές ροές από λειτουργικές δραστηριότητες και υψηλά διαθέσιμα, τα οποία στο τέλος του 2015 έφθαναν στα 113 εκατ.ευρώ, ενώ έχει πετύχει να διατηρεί χαμηλά αποθέματα και "ελεγχόμενες" απαιτήσεις από πελάτες. Ακόμη, τα καθαρά δάνεια της εταιρείας αντιστοιχούν μόλις σε 2,5φορές το EBITDA του 2015, επίδοση πολύ ικανοποιητική. Ακόμη και το νέο δάνειο που θα δοθεί, είναι με επιτόκιο μόλις 1,5% και μάλιστα δεκαετές, κάτι που λειτουργεί ως "μαξιλάρι" για το εγχείρημα.

Υπάρχει όμως και ένα άλλο στοιχείο που λειτουργεί εξαιρετικά ενθαρρυντικά και έχει να κάνει με τις γενικότερες επιχειρηματικές δραστηριότητες της οικογένειας Σκλαβενίτη, οι οποίες τα τελευταία χρόνια – και κόντρα στο ευρύτερο περιβάλλον - εμφανίζουν μια σταθερά ανοδική πορεία. Αν και οι περισσότεροι τους περιλαμβάνουν μεταξύ των ισχυρών λιανέμπορων της χώρας, εντούτοις η οικογένεια έχει αναπτύξει σημαντική, και ιδιαίτερα επιτυχή, βιομηχανική δραστηριότητα με την εταιρεία "Ελληνική Χαρτοβιομηχανία Γλάρος Α.Β.Ε.Ε.".